KOSTmisselijk
Ik heb het even moeten laten indalen. Een paar weken geleden was er in de Citroëngarage in Amsterdam het evenement KOST. Het evenement dat gesponsord werd door het Platform Moeder Aarde, waarin de bakkers, zuivelaars en groentejongens samenwerken. De doelstelling: startpunt zijn voor een nieuwe Nederlandse eetcultuur. Het kon dus alle kanten op, want niemand die precies weet wat een Nederlandse eetcultuur is, laat staan een nieuwe.
Al weken voor het event was er een discussie op het blog van Mergenmetz. Slow Food zou zich hebben verkocht aan de voedselindustrie. Er waren voor- en tegenstanders van dit standpunt en YFM-icoon Joris Loman werd ter verantwoording geroepen. Om een lang verhaal kort te maken: de Mergenmetz-blogger toog vooringenomen naar Amsterdam. En hij vond wat hij verwacht had te vinden: een niet in alle opzichten geslaagd evenement. Wat ook weer stof voor het eigen blog, Foodlog en Facebook opleverde. De meningen buitelden weer over elkaar. Meestal in negatieve zin. Alleen het diner na het evenement was geslaagd. Dat was de teneur.
Ik heb even over moeten nadenken, maar eigenlijk is het een debat om KOSTmisselijk van te worden. Het gaat niet om de vraag of KOST wel of niet is geslaagd. En we weten allemaal wat er schort aan onze eetcultuur. Die bestaat niet meer. Unilever, Nestlé en Campbell zijn de grote chefs van deze wereld, met name in Nederland. Zij koken voor een grote groep – veelal mensen met een smalle beurs – en doen dat voor heel weinig geld met ingrediënten waar we niet blij van worden. Te vet, te zoet, te zout.
Daar willen de doorvoede foodies van deze wereld een eind aan maken. Iedereen moet onder leiding van Michael Pollan de keuken weer in. Samen eten aan tafel en niet met het bord op schoot voor de televisie. In principe is dat ook mijn ideaal. Maar er schuurt iets. Wie kan er – de goede thuiskok uitgezonderd – iedere dag een goed bereidde, gevarieerde maaltijd op tafel zetten? Dat zijn er niet veel. Het platform Moeder Aarde hoopt daar een einde aan te maken door kinderen te leren koken. Uitzichtloos vinden velen.
In de discussie – het had trowuens meer van een twistgesprek – achteraf kwam iets van een oplossing bovendrijven: het opstuwen van street food in de vaart der volkeren. De nieuwe eetcultuur is dus op straat te vinden. Gezonde producten uit de regio, die verwerkt worden tot lekkere gerechten die je bij een food truck of op de markt kunt kopen. Ik voel er voor.
Voor Zutphen kan dit betekenen het uitbreiden van de biologische markt met nieuwe deelnemers, zoals catering Zutphen, die claimt de beste biologische hamburger van de streek te maken, of de Biologische Keuken. Trouwens met de herinrichting van de Groenmarkt mag ook de biologische markt wel eens op de schop. Ze is nu nog verdeeld over twee locaties, maar met een uitbreiding met street food en kant-en-klaar maaltijden moet het mogelijk zijn één mooie markt te maken. Een markt die volk trekt!